Habiba uit Nigeria moest vluchten voor geweld: 'ZOA hielp mij er weer bovenop te komen'

Het is een warme en zonnige zaterdagochtend in Maiduguri, Nigeria. Habiba Hamisu (30) en haar 9-jarige dochter Husseina zitten langs de kant van de weg om hun zelfgemaakte lokale gerecht masa te verkopen, niet ver van het vluchtelingenkamp aan de rand van het stadje.

Habiba heeft de koelte van een grote boom opgezocht om eronder te zitten, terwijl ze wacht op klanten die langskomen op weg naar hun werk of de markt. Op zaterdagen en tijdens schoolvakanties gaat één van haar vier kinderen mee om te helpen.

Vijf jaar geleden zag haar leven er heel anders uit. Toen werd ze gedwongen te vluchten uit haar dorp Koshebe, om bescherming te zoeken tegen Boko Haram-rebellen. Haar man werd gedood bij een aanval toen hij op de rijstvelden werkte. Samen met haar zieke moeder zocht ze haar toevlucht in het vluchtelingenkamp Gongulong, waar ze een jaar lang in een tent woonde. 

Vervolgens hielp ZOA haar bij de start van een eigen moestuin. Ze kreeg wat groentezaad en basisgereedschap en een schaduwnet om een kleine tuin aan te leggen. Dat werd een succes.

Dankzij de training van ZOA weet ze welke groenten ze moet verbouwen voor een voedzaam dieet voor haar gezin. Ze ontving bovendien een starterskit in de vorm van rijst en pannen, voor het opstarten van een micro-onderneming in de verkoop van lokale gerechten.

Trots vertelt ze dat al haar kinderen naar school gaan. Een jaar geleden kon Habiba zelfs een geit kopen van de trouw opgespaarde winst uit haar kleine onderneming. Haar ogen lichten op als ze vertelt dat de geit al haar eerste jong heeft gekregen.

“Ik ben heel dankbaar dat ZOA mij gesteund heeft toen ik het nodig had”, zegt ze. “ZOA heeft mij geholpen om tot dit punt te komen. Ik bid dat God nog veel meer deuren voor ZOA mag openen om vluchtelingen te helpen.”